Publicado por: fontannarede | 28/10/2013

O deporte nacional de Fontán

Logo dun intenso debate sobre cal debería ser o deporte nacional de Fontán, na que salientaron disciplinas tan nosas como o tiro dende liana ou tan internacionais como o fútbol en libre interpretación, decantámonos por un deporte no que fomos potencia e que aínda segue de actualidade e con plena vixencia malia decaer o número da súa afección con respecto a décadas pasadas: falamos do remo.

Antes de continuar, perdóensenos os erros ante a nosa ignorancia ao respecto, os nosos coñecementos son limitados, mais queremos citar algunhas características da disciplina.

Neste deporte existen dúas grandes modalidades: o banco móbil e o banco fixo, sendo esta última a máis practicada na nosa zona, ben en traiñeiras, traiñeiriñas ou traíñas (forma popular), ou bateis. Ás veces, téñense empregado bucetas.

Polo menos, iso lembramos daquelas competicións sobre a auga da ría en pasadas décadas, grazas seguramente á existencia do Club de Remo Mariñeiro de Fontán, fundando hai vinteún anos (novembro de 1992), e que, malia os duros comezos (comprobables no recorte de xornal adxunto), nos afeccionou temporal mais apaixonadamente ás regatas, brindando grandes e inesquecibles imaxes ás nosas retinas.

clubremo

Da primeira época do Club quedan nas nosas casas e establecementos cadros conmemorativos dos socios de honra, “merchandising” (gorras e camisetas) convertidos en reliquias, e a sensación perdida da euforia deportiva ao bourear aos bravos remeiros do Mariñeiro con expectación dende a Ele e espigóns adxacentes e maldicindo contra os de Perillo e outros clubes da bisbarra. Quen non viviron aquilo non poden imaxinar a de familias enteiras que ocupaban a beira toda da costa para animar aos nosos!

Aqueles primeiros remeiros do Mariñeiro sufriron lesións e naufraxios, uns máis graves que outros (quizais outro día falemos destes percances), pero seguiron ao pé do canón moito tempo mercé á adrenalina que lles corría polo sangue ao empuñar o remo. Algúns daqueles pioneiros seguen aínda vencellados a esta práctica deportiva, como Abel Illanes, que adestra hogano lonxe das augas da nosa ría. Así, no 2011 remaba co club cántabro Pedreña e era daquela entrevistado sobre a súa rutina como deportista no Magazine, unha revista dominical que acompaña xornais de difusión local e nacional. Ao ano seguinte, 2012, volveu a Galicia co Amegrove. Deste 2013 non recabamos datos.

Abel, en segunda posición

Abel, en segunda posición

Hoxe en día, tras esa época dourada, o remo segue presente na nosa localidade, e de cando en vez podemos ver as gráciles e lixeiras embarcacións sucando as augas tranquilas do noso mar. Mais dalgún xeito perdeuse a maxia daqueles primeiros tempos nos que calquera era quen de recoñecer as diferenzas entre traíña, traiñeira ou batel.

Como a actual coxuntura deste particular “deporte nacional” na nosa localidade daría para outra entrada, deixaremos o tema para outra ocasión. Pero, para rematar a exposición coa morriña xusta daquela época dourada, podedes ler o que nos pareceu unha fermosa crónica sobre o remo en Cantabria visto por un afeccionado:

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

Categorías

%d bloggers like this: